Kulislerden.blogspot.com

Ankara'da 7-8 Temmuz 2026 tarihlerinde düzenlenecek 36. NATO Zirvesi öncesinde, başkentte ilan edilen "13 günlük yasak" ve eş zamanlı olarak gerçekleştirilen yüzlerce gözaltı, uluslararası kamuoyunda ve sivil toplum kuruluşlarında sert tepkilere yol açtı.  Ankara Valiliği'nin "kamu düzeni ve güvenlik" gerekçesiyle aldığı karar, zirve öncesinde şehirde bir "istisna hali" yaratırken, bu durumun demokratik ülkelerdeki zirve pratikleriyle ne kadar örtüştüğü sorusunu akıllara getiriyor. ​NATO zirveleri, yüksek güvenlik önlemleri gerektiren küresel etkinlikler olsa da demokratik ülkelerde düzenlenen bu zirvelerdeki ana eğilim, güvenliği sağlarken sivil hakları korumaya çalışmak ve protesto hakkını "yönetilebilir" bir kanal içerisinde tutmaktır. Örneğin, geçen yıl Hollanda'nın Lahey, 2022 tarihinde İspanya'nın başkenti Madrid'de veya 2023 yılında Litvanya'nın başkenti Vilnius gibi şehirlerde düzenlenen NATO toplantıl...

​Türk siyaseti, uzun süredir alışık olduğu "statüko" prangalarını kırıyor. Kemal Kılıçdaroğlu'nun liderlik süreci etrafında şekillenen ve toplumun hemen her kesiminden yükselen tepkiler, aslında sadece bir "ayrılış" değil, aynı zamanda yeni bir "arayışın" da habercisi. Ancak bu siyasi boşluk, tesadüfen değil, oldukça doğal bir evrimle yeni figürleri parlatıyor. ​Kılıçdaroğlu’na yönelik tepkilerin odağında, değişime direnç ve siyasi tükenmişlik yer alırken; Özgür Özel, Ekrem İmamoğlu ve Mansur Yavaş üçlüsü, farklı karakterleri ve yönetim anlayışlarıyla bu boşluğu dolduran, halkın nezdinde "güvenilir ve somut" bir liman haline geldiler. ​Peki, bu isimleri toplumun farklı kesimlerinde bu denli yükselten ne? ​Ekrem İmamoğlu'nun kapsayıcı dili, kriz anlarındaki çözüm odaklı tutumu ve "İstanbul Modeli" ile sadece bir yerel yönetici değil, ulusal çapta bir değişim lideri figürüne dönüşmesi. ​Mansur Yavaş ise, şeffaflığı,...

Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel, TBMM'deki grup toplantısında Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın partisine yönelik yaptığı "Frankenstein" benzetmesine sert ve dikkat çekici bir yanıt verdi. ​İktidarın söylemlerini eleştiren Özel, şu ifadeleri kullandı: ​"Frankenstein romanını okuduğunuzda hikâye şöyle biter: Doktor Frankenstein, yarattığı canavar tarafından en son kendisi hedef alınır ve yine o canavar tarafından yok edilir" dedi. ​" Canavarı Adalet Bakanlığı'nda Aramak Lazım" ​Özel, sözlerini iktidara yönelik bir eleştiriye dönüştürerek, "Bugünkü sabah gazetesine bir bakmak lazım. Aileye kim saldırıyorsa, ailenin bir damadında birisi saldırıyorsa ve birileri de Frankenstein'ın yarattığı canavarı arıyorsa onu bizim buralarda değil, Adalet Bakanlığı tarafında aramak lazım," ifadelerini kullandı. ​" Frankenstein'ı Üreten Doktorun Adıdır" ​Özel, konuşmasının devamında Erdoğan'ın Frankenstein benze...

​Türkiye’de son 24 yıldır öyle bir "ekonomik mucize" yaşanıyor ki, artık sofradaki peynirin gramajını hesaplamayı bıraktık, evdeki huzurun kaç gram kaldığını ölçüyoruz. İktidarın yarattığı bu karanlık tabloda, ekonomi sadece cüzdanları değil, toplumsal sinir uçlarımızı da birer birer buduyor. Sonuç mu? Biri yan baktı diye birbirine giren komşular, hayat pahalılığını konuşmayı "terörle eşdeğer" gören bir iklim ve mizahı bile "beeka meselesi" sanan bir yönetim anlayışı. ​Hatırlayın; birkaç gün önce Deniz Göktaş gibi bir stand-up sanatçısının sahne performansına gelen "tahammülsüzlük" dalgasını. Koskoca bir iktidar bloğu, elinde mikrofonla sadece hayatın absürtlüğüyle dalga geçen bir gence bile tahammül edemiyor.  Neden?  Çünkü bir stand-upçının ironisi, iktidarın 24 yıldır inşa ettiği "her şey güllük gülistanlık" illüzyonuna atılan en büyük taş. ​Bir toplum düşünün ki; markette etiketi görünce şaşkınlıktan gülen vatandaşı ...

ÖZEL HABER  ​Eski CHP Milletvekili Mehmet Tomanbay, Kemal Kılıçdaroğlu’nun siyasi kariyerine dair bugüne kadar pek bilinmeyen, oldukça sarsıcı bir "perde arkası" hikayeyi kulislerden.blogspot.com'la paylaştı. 2004 yılındaki "İktidara Yürüyüş Hareketi" sürecine odaklanan Tomanbay, Kılıçdaroğlu’nun bugün eleştirdiği parti yönetimine karşı geçmişte sergilediği tutumu "siyasi bir tutarsızlık ve ihanet" olarak nitelendirdi. ​İktidara Yürüyüş Hareketi Ve Umuttan Hayal Kırıklığına ​2004 yılında, CHP içerisinde parti içi demokrasiyi tesis etmek ve olağanüstü kurultaya gitmek amacıyla 31 milletvekili bir araya gelerek "İktidara Yürüyüş Hareketi"ni başlattı. Harekete, önemli bir figürü olarak dahil edilen Kemal Kılıçdaroğlu, sürecin merkezindeki isimlerden biriydi. ​Ancak Tomanbay’ın aktardığına göre, 19 Mayıs 2004’te kamuoyuna duyurulan hareket, genel merkezin baskısı karşısında bir anda çöküşe geçti. Kılıçdaroğlu ve Muharrem İ...

Türkiye siyasi tarihi, iktidar gücünün muhalefet liderlerine veya sembol isimlere yönelik yargısal hamlelerini sıklıkla bir "kırılma noktası" olarak kaydetmiştir.  Bugün CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in dokunulmazlığının kaldırılması ve ardından tutuklanması ihtimali, siyaset bilimciler tarafından sıradan bir adli süreçten ziyade, sistemin sınırlarını zorlayacak bir "siyasi deprem" riski olarak değerlendiriyor. ​Türkiye, siyasi figürlerin cezaeviyle karşılaştığı dönemlerde toplumun merkezkaç kuvvetlerinin nasıl harekete geçtiğine dair pek çok örneğe sahiptir. Geçmişteki "49'lar Davası" gibi örnekler, devletin toplumsal bir kesimi sindirmek amacıyla yargıyı araçsallaştırmasının, aksine o kesimin kimlik bilincini ve aidiyetini pekiştirdiğini göstermiştir. ​Bugün Özgür Özel’in Güneydoğu gezilerinde gözlemlenen, organize edilmemiş ancak kendiliğinden gelişen kitlesel ilgi, siyasi iletişim bağlamında kritik bir göstergedir. Sosyal bilimciler, b...

Bir ülkenin kaderini belirleyen şey sadece sahip olduğu kaynaklar değil, o kaynakları ne kadar rasyonel, öngörülebilir ve liyakatle yönetebildiğidir. Bugün Türkiye’nin yaşadığı tabloya bakıldığında, "yönetilememe" sendromunun kronikleştiği bir yapı göze çarpıyor. Uzmanlara göre, kurumların devre dışı kaldığı, kararların günlük reflekslerle alındığı bir ortamda, Türkiye’nin en büyük eksikliği; akılcı bir yönetim iradesinin ve bu iradeyi denetleyecek kurumsal bir güvenin yokluğu. ​Peki kurumlar neden işlevsiz? Türkiye’nin son yıllardaki fotoğrafı, liyakatin yerini sadakatin aldığı bir "karar alma krizi"ni işaret ediyor. Liyakatten kopan sistemde, en kritik görevlere yetkinlik yerine yakınlık kriteriyle atanan kadrolar, ülkenin kronikleşmiş sorunlarını çözmekten ziyade, mevcut durumu idare etmeye odaklanıyor. Bu durum, eğitimden ekonomiye kadar her alanda "yönetim boşluğu" yaratıyor. Eğitim sistemi, geleceğin dünyasına uyum sağlayacak bireyler ye...

​Bugünlerde, vicdanın sesinin en kısık olduğu, ancak zulmün gürültüsünün en yüksekten duyulduğu tuhaf bir zamandan geçiyoruz. ​Sınırları aşan bir iştahla adaleti, liyakati ve insani olan her şeyi bir kenara itenlerin, aslında büyük bir yanılgının içinde olduklarını görmek için kahin olmaya gerek yok.  Tarih, bu tip "mutlak güç" sarhoşluğunun nasıl bir sonla noktalandığının sayısız örneğiyle dolu. Ancak modern zamanın kibri, bu ibretlik dersleri hatırlamak yerine, onları yok saymayı seçiyor. ​Peki, kötülük neden hep aynı sona mahkûmdur? ​İşin sırrı, kötülüğün kendi kendini imha eden mekanizmasında saklı. İyilik, paylaşıldıkça büyüyen ve toplumu bir arada tutan bir harçtır. Kötülük ise tam aksine, paylaşıldıkça azalmaz, aksine sahiplerini tüketir. Her yeni adaletsizlik, onu yapanın eline yapışan, onu özgürleştiren değil, zincire vuran bir ağırlıktır. ​Lütfen çevrenize dikkatlice bir bakın. Her türlü etik kuralı çiğneyerek "güç" devşirenler, aslında artı...

Devlet, sadece sınırları koruyan veya bürokratik işleri yöneten bir araç değil, toplumun seviyesini yükselten ve bireyin kendi potansiyelini gerçekleştirmesine olanak sağlayan kurucu bir yapıdır. Platon’dan bu yana süregelen bu düşünceye göre, toplumun niteliği, o toplumdaki bireylerin eğitimine, özgürlük alanına ve yaşam kalitesine doğrudan bağlıdır. Cumhuriyet ise bu anlayışı kurumsallaştıran, "tebaa" yerine "yurttaş" kavramını merkeze koyan, aklı ve bilimi rehber edinen bir projedir. Cumhuriyet projesinin temelinde devletin asli görevi; insanı entelektüel ve ahlaki donanımla eğitmek, aynı zamanda ona refah, sağlık ve güvenlik içinde bir yaşam sunmak olarak tanımlanmıştır. Bu çerçevede devlet, sadece sınırları koruyan veya bürokratik işleri yöneten bir araç değil; toplumun seviyesini yükselten ve bireyin kendi potansiyelini gerçekleştirmesine olanak sağlayan kurucu bir yapıdır. Ancak, Türkiye’nin son yirmi yılına bakıldığında, bu te...

​ Soğuk Savaş’ın tozlu raflarından bugünün çok kutuplu dünyasına uzanan Kuzey Atlantik Antlaşması Örgütü (NATO), kuruluşundan bu yana uluslararası siyasetin en tartışmalı aktörlerinden biri olmaya devam ediyor.  "Kuzey Atlantik" gibi coğrafi olarak sınırlandırılmış bir isimle kurulan bu yapı, bugün yetki ve etki alanını dünyanın dört bir yanına genişleterek, kendisini küresel bir güvenlik mimarı olarak konumlandırıyor. Ancak, bu genişleme derin soru işaretlerini ve sert eleştirileri de  beraberinde getiriyor. ​Eleştirmenler, NATO’yu sadece bir savunma ittifakı olarak görmenin ötesine geçerek, dünyadaki tek "gerçek askeri blok" olarak tanımlıyor. İttifakın temel savunma doktrininin, zamanla saldırgan bir dış politika enstrümanına dönüştüğü argümanı, güncel tartışmaların merkezinde yer alıyor. ​Bu bakış açısına göre NATO, bölgesel istikrarı korumak yerine, kendi jeopolitik çıkarlarını ve hegemonik düzenini sürdürmek adına hareket eden bir güç odağıdır. Öze...

Türkiye Büyük Millet Meclisi’nin çatısı altında artık vicdanların değil, sadece kağıtların ve talimatların hükmü geçiyor. Meclisin iradesi, halkın vicdanından gelen bir pusula ile değil, artık kendi içindeki derin çelişkilerin ve şaibelerin pusulasıyla yönünü şaşırmış durumda.  Meclis sıralarında, demokrasinin vazgeçilmezi olan "oy pusulası", yerini sadece bir kağıt parçasına değil, siyasi bir mühendisliğin sessiz ve soğuk suç ortaklarına bırakmıştır. ​Özellikle pusula kullanımı üzerinden yürütülen oylamalar, sadece bir usul hatası değil, halkın iradesine karşı işlenen en ince, en sofistike "gasp" biçimidir.  Genel kurulda sadece bir milletvekilinin ismi geçmez; yani burada bir "sistem körlüğü" yaşanmaktadır. İktidar sıralarında oturan ve elini o pusulaya uzatan her isim, aslında halkın vekaletini, kendi grup disiplininin dar kalıplarına hapsetmektedir. ​Siz hiç, bir pusulanın kendi sahibinden bile daha özgürce hareket ettiğini gördünüz mü?  Ne...

Türk siyasi tarihi, zaman zaman toplumsal beklentilerin birleşerek büyük bir değişim rüzgârına dönüştüğü "kırılma anlarına" şahitlik etmiştir. Bugün Türkiye, tam da böyle bir sürecin içerisinden geçiyor. Cumhuriyet Halk Partisi Genel Başkanı Özgür Özel’in liderliğinde şekillenen yeni siyaset anlayışı, tüm engellemelere ve zorlu siyasi iklime rağmen, toplumun geniş kesimlerinde karşılık bularak bir "dip dalgasına" dönüşmeye başladı. 'Mutlak butlan' gibi yapay meşruiyet krizlerine rağmen, Özgür Özel'in enerjik, dürüst ve dinamik siyaset tarzı, toplumun geniş kesimlerinde karşılık bulurken, 24 yıllık iktidarın sarsılmaz görünen yapısını da derinden etkilemeye başladı. Özel, parti içi dengeleri yönetirken, bir yandan da halkın gerçek gündemine odaklanan ve "sokak siyasetini" merkeze alan bir yaklaşım benimsedi. Bu yaklaşım, sadece partililer arasında değil, seçmen nezdinde de "yeni ve umut veren bir yüz" algısını pekiştirdi. ​...

​ Demokrasi dediğimizde zihnimizde genellikle ilk canlanan görüntü, şeffaf bir sandık ve içine atılan oylardır. Ancak siyaset bilimi literatürü bize 'sandık, demokrasinin sadece giriş kapısıdır; o kapıdan içeri girdiğinizde sizi karşılayan kurumların işleyişi, demokrasinin kalitesini belirler' der. Bugün Türkiye’de süregelen tartışmaların özü de tam olarak bu "içerideki" mekanizmaların sağlığı üzerinedir. ​Dünyaca ünlü demokrasi endeksleri (Freedom House, V-Dem, EIU) ve akademik çalışmalar, Türkiye’nin yönetim biçimini "seçimli otokrasi" veya "hibrit rejim" gibi kavramlarla tanımlıyor. Peki, nedir bu tanımların temelindeki endişeler? ​İlk sırada yargısal öngörülebilirlik yer alıyor. Hukuk, bir toplumun güvenli limanıdır. Ancak yargı organlarının siyasi süreçlerden bağımsız karar alma kapasitesindeki değişimler, bu limanı güvensiz hale getiriyor. Özellikle Anayasa Mahkemesi kararlarının uygulanmasında yaşanan aksaklıklar, sadece hukuki...

​İnsanlık tarihinin en büyük "kırılma noktalarından" biri olarak kabul edilen Göbeklitepe, yaklaşık 12.000 yıl öncesine uzanan kökleriyle, yerleşik hayata geçişin ve medeniyetin bildiğimiz kronolojisini kökten sarsıyor. Ancak bu devasa arkeolojik keşif, sadece tarım veya mimari tarihini değil, aynı zamanda teolojik kabulleri ve insanoğlunun inanç evrimine dair yerleşik anlatıları da doğrudan tartışmaya açıyor. ​Göbeklitepe’nin ortaya koyduğu tablo oldukça net. Henüz tarım toplumuna bile tam anlamıyla geçmemiş avcı-toplayıcı gruplar, tarihin bilinen en eski tapınaklarını inşa etmiş, karmaşık semboller kullanmış ve organize bir inanç sistemi geliştirmişlerdi. Bu bulgular, akademik çevrelerde "din, medeniyetin bir sonucu mudur, yoksa nedeni midir?" sorusunu merkezine alarak yeni bir tartışma başlattı. ​Diğer taraftan, semavi dinlerin kronolojisi ile bu bulgular arasındaki tarihsel boşluk, geniş bir tartışma alanına ev sahipliği yapıyor. Arkeolojik veriler,...

Türkiye, uzun zamandır görmediği bir "yorgunluk" ile karşı karşıya. İktidarın çeyrek asıra yaklaşan serüveni, toplumun dokularında derin izler bıraktı. Ekonomi, eğitim ve adalet gibi ülkenin temel kolonları sarsılırken, vatandaş artık "değişim" diyor. Ancak bu kez talep, sadece siyasi bir tercihten öte; artık bir hayatta kalma ve nefes alma ihtiyacına dönüşmüş durumda. Siyaset bilimcilerin sıklıkla dile getirdiği "tek kişiye odaklı yönetim" anlayışı, bugün bir sistem tıkanıklığına evrilmiş durumda. Her kararın, her küçük detayın tek bir merkezden beklendiği bir yapıda, ülkenin devasa sorunlarını çözmek imkansız hale geldi. Bir ülkenin kaderini tek bir kişinin gün içindeki ruh haline, yorgunluğuna veya tercihine bağlamak, sistemin en büyük açmazı. Bunun yarattığı toplumsal bıkkınlık, en somut örneklerini metropollerde gösteriyor. İstanbul’da, Ankara’da ya da İzmir’de; insanlar sadece binalarının çürük olduğunu bilerek değil, o binalardan çıkacak...

CHP lideri ​Özgür Özel, Denizli ziyareti kapsamında Çardak’ta gerçekleştirdiği konuşmasında, partisinin yerel seçim başarısına vurgu yaparken Türkiye genelindeki seçim hedeflerini de net bir dille paylaştı. ​Konuşmasında, geçmişte Denizli'ye yaptıkları her seyahatte ilk olarak Çardak'a indiklerini hatırlatan Özel, belediyenin artık CHP yönetimine geçmesinden duyduğu memnuniyeti şu sözlerle dile getirdi: "Çardak'a geldik. Çardak'ta Cumhuriyet Halk Partili bir belediye var artık. Burası Cumhuriyet Halk Partisi'nin belediyesi". ​" Türkiye'yi Kazanacağız " ​Denizli'deki yerel seçim başarısını bir dönüm noktası olarak tanımlayan Özel, elde ettikleri kazanımların Türkiye geneline yayılacağını ifade etti: ​Denizli'de yerel seçimlerde büyük bir başarıya imza attıklarını belirten Özel, "Denizli Belediyesi'ni kazandık. Denizli'nin neredeyse yüzde 95'ini kazandık" dedi. ​Partisinin Türkiye geneli...

Kemal Kılıçdaroğlu’nun, "Kaptan olarak gemiyi limana sağlam götüreceğim. Gemiyi limana sağlam götürmek kaptanın görevidir" sözü, bugün siyasi mirasının en ironik tanımı haline geldi.  Siyaset doğası gereği dinamik bir süreçtir ve liderlerin değişen şartlar karşısında pozisyon alması olağandır. Ancak Kılıçdaroğlu’nun geçmişiyle bugünü arasındaki uçurum, bir "siyasi güncelleme" çabasını çoktan aşmış; içinden çıkılması zor bir "çelişkiler sarmalına" dönüşmüştür. Bir dönem "helalleşme" diyerek çıktığı yolun, bugün kendi partisine karşı takındığı mesafeli ve  yıkıcı tavırla kesişmesi, seçmen nezdinde ciddi bir güven erozyonu yarattı. Kılıçdaroğlu, taban tabana zıt kesimleri bir araya getiren "Millet İttifakı"nın baş mimarıydı. "Herkesi kucaklama" vizyonu, onun siyasi kimliğinin temel taşıydı. Bugün ise manzara tamamen farklı. Partinin kurumsal iradesiyle uyumlu hareket etmek yerine, adeta kendi "siyasi ajandasını...

​Türkiye siyaseti Haziran 2026 itibarıyla, 2023 yerel seçimleri’nin yarattığı "yeni normal" içerisinde şekilleniyor. İktidar bloğu (AKP-MHP) için temel mesele artık bir "seçim yönetmek" değil, "seçmenle kopan bağı yeniden kurmak" haline gelmiş durumda. ​2023 yılındaki yerel seçim sonuçları, Türkiye'de iktidar aleyhine bir "taban kayması" yaşandığını tescilledi. Bu durum, muhalefetin sadece belirli bölgelerde değil, Anadolu'nun genelinde de iktidar alternatifi olduğunu gösterdi. ​Cumhur İttifakı, ekonomik kriz ve alım gücü kaybı nedeniyle "sadık seçmen" profilini kaybetme riskiyle karşı karşıya. Yerel seçimlerde iktidara karşı kullanılan "protesto oyları", genel seçimde de bir "yönetim değişikliği talebine" evrilmiş durumda. Seçmen, refah artışı görmediği sürece yerel seçimdeki bu kararlı duruşunu genel seçime de taşıma eğiliminde. ​ ​Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi'nin getirdiği %50+1 zor...

​ Türkiye’nin son yıllardaki kurumsal vizyonu, bilinen klasik işletme yönetimi kitaplarını çöpe attırdı. Yeni modelimiz ise "Yönetemiyorsan, devret; seçildiyse, paketle." Duayen  siyasetçi Nesrin Nas’ın literatüre kazandırdığı o meşhur ifadeyle; artık demokrasinin, piyasa ekonomisinin ve mülkiyet hakkının tek bir çatı altında toplandığı bir "Kayyumokrasi" rejimindeyiz. ​Bu sistemde yönetim, zahmetli bir iş olan "seçim" veya "rekabet"e ihtiyaç duymaz. Sadece bir dilekçe, bir "iltisak" şüphesi ve bir mühür yeterlidir. İşte, modern Türkiye’nin yönetim sanatından seçmece "Kayyumokrasi" pratikleri: ​ Belediyecilik "Seçmen Seçer, Biz Atarız" (Hizmette Sürdürülebilirlik) ​Belediyelerde süreç harika işliyor. Halk sandığa gidiyor, birine oy veriyor, sonra bir bakıyor ki koltukta bambaşka bir sima! "Seçmen iradesi" dediğimiz o eski moda kavram, yerini "idari atama ferahlığına" bıraktı. Seçile...

Ankara'da Haziran ortasında öğretmenlere yönelik polisin sert müdahalesi toplumun birçok kesiminde tepkilere neden olurken, eğitim camiasındaki huzursuzluğu da bir kez daha gün yüzüne çıkardı.  Mülakat mağduriyeti yaşayan öğretmenler ile özel sektör öğretmenlerinin TBMM önünde ve çeşitli parklarda bir araya gelerek başlattıkları eylemler, polisin sert müdahaleleriyle karşılaştı. "Taban maaş", "insanca yaşam koşulları" ve "mülakat sistemi" gibi temel taleplerle alanlara çıkan eğitim emekçilerinin yaşadığı bu durum, Türkiye’de uzun yıllardır süregelen eğitim politikaları üzerindeki tartışmaları da beraberinde getirdi. ​Eğitim sistemi, toplumun geleceğini şekillendiren en temel kamusal hizmet alanıdır. Ancak son yirmi yılı aşkın süreçte, eğitim sisteminin merkezi bir planlama yerine sık değişen uygulamalarla yönetilmesi, eğitimciler ve öğrenciler nezdinde ciddi bir belirsizlik yaratmıştır. Öğretmenlik mesleği, ekonomik ve özlük hakları açısı...

​Türkiye, tarımsal üretim kapasitesi açısından dünyanın en avantajlı coğrafyalarından birine sahip olmasına rağmen, bugün çiftçisi üretim maliyetleri, borç sarmalı ve plansızlık nedeniyle tarihi bir krizle karşı karşıya. Bu tablo, yalnızca ekonomik bir başarısızlık değil, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınan sosyal devlet ilkelerinin ve mülkiyet haklarının aşındırıldığı bir hukuk krizidir. ​Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ilgili maddeleri, devletin tarımsal üretimi planlamasını ve çiftçiyi desteklemesini zorunlu kılar. Ancak uygulamadaki politikalar, bu temel metinlerle derin bir tezat oluşturmaktadır. ​Madde 44 (Toprak Mülkiyeti ve Tarım Reformu): Anayasa, devletin tarım arazilerinin verimli işletilmesini sağlamakla yükümlü olduğunu belirtir. Oysa Türkiye’de tarım arazileri, plansız kentleşme ve endüstriyel projelerle her geçen gün daralmakta, "tarım reformu" söylemi ise etkisiz bir bürokratik mekanizmaya dönüşmektedir. ​Madde 45...

​Siyaset arenasında yaşanan tartışmalar, hukuki süreçler ve gündem belirleme çabaları, Türkiye’nin dört bir yanındaki hanelerin kapısından içeri girdiğinde yerini tek bir gerçeğe bırakıyor. Geçim mücadelesi. Medya ve siyaset dünyası odağını sürekli değişen polemiklere çevirse de, 2026 yılının verileri, vatandaşın asıl meselesinin mutfak enflasyonu, barınma krizi ve alım gücündeki erime olduğunu gözler önüne seriyor. ​Nisan 2026 itibarıyla açıklanan veriler, yaşam maliyetindeki artışın sadece bir istatistik değil, hanelerin bütçesinde açılan derin bir yara olduğunu gösteriyor. Türk-İş ve Hekimsen gibi kuruluşların paylaştığı araştırmalar, durumu çarpıcı bir şekilde şöyle özetliyor: ​Açlık Sınırı  Dört kişilik bir ailenin sadece sağlıklı beslenebilmesi için yapması gereken aylık harcama, 34 bin TL bandını aşarak 35 bin TL sınırına dayanmış durumda. ​Yoksulluk Sınırı  Gıda harcamasının üzerine barınma, ulaşım, eğitim ve sağlık giderleri eklendiğinde, bir ailenin insan...

​Türkiye siyasetinde sular durulmuyor. Son dönemde özellikle sosyal medya mecralarında ve bağımsız yayın platformlarında, Kemal Kılıçdaroğlu ve yakın çalışma çevresine yönelik sert eleştiriler her geçen gün artıyor. Seçim süreçlerinin ardından başlayan bu tartışmalar, yalnızca bir "koltuk kavgası" olmanın ötesine geçerek, parti içi demokrasi, etik değerler ve toplumsal sözleşme üzerinden derin bir güven krizine dönüşmüş durumda. ​Yayıncılar ve siyasi gözlemciler, Kılıçdaroğlu dönemindeki yönetim tarzının, partinin geleneksel kurumsal yapısını zedelediğini savunuyorlar ve gündeme getirilen temel iddiaları ise şöyle sıralıyorlar: Partinin temel ilkeleri ve tüzüğünün, kişisel kararlar ve dar bir çevre tarafından esnetildiği veya yok sayıldığı iddiası. Karar alma mekanizmalarında liyakat esaslı bir sistem yerine, liderin etrafındaki "sadıklar" grubunun domine ettiği bir yapı oluşturulduğu eleştirisi. Partinin geçmiş birikimini ve değerlerini temsil eden isim...

Türkiye’de son dönemde hukuk sistemi ile siyaset arasındaki etkileşim, özellikle yerel yönetimler ve ana muhalefet partisi ekseninde yoğun bir tartışma konusu olmaya devam ediyor.   "Hukuk devleti" ilkesinin en temel unsuru olan öngörülebilirlik ve tarafsızlık kavramları, yargı kararlarının siyasi atmosferle paralel ilerlediği iddialarıyla ciddi bir sınavdan geçmekte. Seçilmiş ​İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu başta olmak üzere, birçok CHP’li belediye başkanına yönelik yürütülen soruşturmalar ve açılan davalar, kamuoyunda "yargının siyasallaşması" eleştirilerinin merkezinde yer alıyor. İmamoğlu hakkında, kamu görevlilerine yönelik ifadeleri gerekçe gösterilen davalardan, "görevi kötüye kullanma" iddialarına kadar uzanan çok sayıda hukuki süreç; yine yüksek yargı ve hukukçular tarafından "seçilmişlerin görevlerini ifa etmelerini zorlaştıran bir kuşatma" olarak tanımlanıyor. ​Bu süreçte dikkat çeken en temel eleştiri...

​Türkiye'de yürürlükte olan Cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemi, hem idari işleyişi hem de toplum üzerindeki sosyoekonomik etkileri bakımından yoğun eleştirilerin odağında kalmaya devam ediyor.  Özellikle yasama organında dile getirilen görüşler, sistemin kurumsal yapıyı erozyona uğrattığı ve toplumsal yaşamda derin bir adaletsizlik yarattığı yönünde birleşiyor. ​Sistem, karar alma süreçlerinde yarattığı keyfiyetle eleştiriliyor. Sık sık değiştirilen kararnameler ve yönetim mekanizmalarındaki istikrarsızlık, kamu idaresinde öngörülemez bir ortam oluşturuyor. Liyakat esaslı atamaların terk edildiği ve kurumların işlevsizleştirilerek kapatıldığı bu süreç, devlet yönetiminde ciddi bir zafiyet olarak tanımlanıyor. Bu durumun, bürokrasideki uzmanlaşmayı ve kurumsal hafızayı yok ettiği savunuluyor. ​Sistemin toplumsal yansımaları ise çok daha derin bir tabloyu ortaya koyuyor. Uygulamaların, toplumu sefalete sürüklediği ve hukukun üstünlüğü ilkesini zedelediği ifade ediliyor. Bu ...

​ CHP Meclis Grup Başkanvekili Ali Mahir Başarır, Meclis bahçesinde düzenlediği basın toplantısında, butlan kararı ile CHP Genel Başkanlığına gelen Kemal Kılıçdaroğlu'na yönelik sert açıklamalarda bulundu. ​Başarır, konuşmasında özetle şu ifadelere yer verdi: ​" Millet Bizi İstiyor " Milletin mevcut yönetimi o koltukta görmek istemediğini belirten Başarır, "Biz milletin ferasetini, isteğini yerine getiriyoruz. Halk seni o koltukta görmek istemiyor, millet istemiyor, kurultay delegeleri istemiyor." dedi. ​" Darbe Girişimi" Benzetmesi  80 darbesinden sonra CHP Grup Başkanvekillerine yönelik gerçekleştirilen bazı hamlelerin, sözde bir yönetim tarafından yapıldığını ifade eden Başarır, bunları 80 darbecileriyle kıyasladı. ​" Kumpas" İddiası  29 aydır devlet içerisindeki bir yapının kendilerine karşı planlı bir şekilde kumpas yürüttüğünü savunan Başarır, bu süreçte sosyal medya trollerinin, bazı havuz medyasının ve yar...

Yasamanın merkezi olan Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), halkın sorunlarının konuşulup çözüldüğü en önemli bir yerdir. Ancak son zamanlarda Meclis’te işleyişle ilgili ciddi bir tıkanıklık yaşanıyor. ​Meclis genel kurulunda muhalefetin sunduğu halk yararına önerilerin, içeriğine bakılmaksızın "sayısal çoğunluk" gerekçesiyle sürekli reddedilmesi, parlamentoyu bir çözüm merkezinden ziyade bir etkisizleştirme kürsüsüne dönüştürmüştür. Bu durum, yalnızca bir muhalefet partisinin engellenmesi değil, aynı zamanda toplumun geniş kesimlerinin taleplerinin de yok sayılmasıdır. Ana muhalefet partisi CHP'nin lideri Özgür Özel ve yönetimine yönelik artan baskılar, bu süreçle birleştiğinde siyasi rekabetin meşru sınırlarını aşarak demokrasinin işleyişine zarar veren bir noktaya ulaşması, toplumu tedirgin ediyor. ​İçinde bulunduğumuz bu kritik dönem, sadece tek bir partinin mücadelesiyle sınırlı kalmayacak kadar hayati bir öneme sahiptir. CHP’ye ve ana muhalefet yönetimin...