Kulislerden.blogspot.com

​ Türkiye’nin son yıllardaki kurumsal vizyonu, bilinen klasik işletme yönetimi kitaplarını çöpe attırdı. Yeni modelimiz ise "Yönetemiyorsan, devret; seçildiyse, paketle." Duayen  siyasetçi Nesrin Nas’ın literatüre kazandırdığı o meşhur ifadeyle; artık demokrasinin, piyasa ekonomisinin ve mülkiyet hakkının tek bir çatı altında toplandığı bir "Kayyumotokrasi" rejimindeyiz. ​Bu sistemde yönetim, zahmetli bir iş olan "seçim" veya "rekabet"e ihtiyaç duymaz. Sadece bir dilekçe, bir "iltisak" şüphesi ve bir mühür yeterlidir. İşte, modern Türkiye’nin yönetim sanatından seçmece "Kayyumotokrasi" pratikleri: ​ Belediyecilik "Seçmen Seçer, Biz Atarız" (Hizmette Sürdürülebilirlik) ​Belediyelerde süreç harika işliyor. Halk sandığa gidiyor, birine oy veriyor, sonra bir bakıyor ki koltukta bambaşka bir sima! "Seçmen iradesi" dediğimiz o eski moda kavram, yerini "idari atama ferahlığına" bıraktı. Se...

​Türkiye, tarımsal üretim kapasitesi açısından dünyanın en avantajlı coğrafyalarından birine sahip olmasına rağmen, bugün çiftçisi üretim maliyetleri, borç sarmalı ve plansızlık nedeniyle tarihi bir krizle karşı karşıya. Bu tablo, yalnızca ekonomik bir başarısızlık değil, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınan sosyal devlet ilkelerinin ve mülkiyet haklarının aşındırıldığı bir hukuk krizidir. ​Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ilgili maddeleri, devletin tarımsal üretimi planlamasını ve çiftçiyi desteklemesini zorunlu kılar. Ancak uygulamadaki politikalar, bu temel metinlerle derin bir tezat oluşturmaktadır. ​Madde 44 (Toprak Mülkiyeti ve Tarım Reformu): Anayasa, devletin tarım arazilerinin verimli işletilmesini sağlamakla yükümlü olduğunu belirtir. Oysa Türkiye’de tarım arazileri, plansız kentleşme ve endüstriyel projelerle her geçen gün daralmakta, "tarım reformu" söylemi ise etkisiz bir bürokratik mekanizmaya dönüşmektedir. ​Madde 45...

​Türkiye siyasetinde sular durulmuyor. Son dönemde özellikle sosyal medya mecralarında ve bağımsız yayın platformlarında, Kemal Kılıçdaroğlu ve yakın çalışma çevresine yönelik sert eleştiriler her geçen gün artıyor. Seçim süreçlerinin ardından başlayan bu tartışmalar, yalnızca bir "koltuk kavgası" olmanın ötesine geçerek, parti içi demokrasi, etik değerler ve toplumsal sözleşme üzerinden derin bir güven krizine dönüşmüş durumda. ​Yayıncılar ve siyasi gözlemciler, Kılıçdaroğlu dönemindeki yönetim tarzının, partinin geleneksel kurumsal yapısını zedelediğini savunuyorlar ve gündeme getirilen temel iddiaları ise şöyle sıralıyorlar: Partinin temel ilkeleri ve tüzüğünün, kişisel kararlar ve dar bir çevre tarafından esnetildiği veya yok sayıldığı iddiası. Karar alma mekanizmalarında liyakat esaslı bir sistem yerine, liderin etrafındaki "sadıklar" grubunun domine ettiği bir yapı oluşturulduğu eleştirisi. Partinin geçmiş birikimini ve değerlerini temsil eden isim...

Türkiye’de son dönemde hukuk sistemi ile siyaset arasındaki etkileşim, özellikle yerel yönetimler ve ana muhalefet partisi ekseninde yoğun bir tartışma konusu olmaya devam ediyor.   "Hukuk devleti" ilkesinin en temel unsuru olan öngörülebilirlik ve tarafsızlık kavramları, yargı kararlarının siyasi atmosferle paralel ilerlediği iddialarıyla ciddi bir sınavdan geçmekte. Seçilmiş ​İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu başta olmak üzere, birçok CHP’li belediye başkanına yönelik yürütülen soruşturmalar ve açılan davalar, kamuoyunda "yargının siyasallaşması" eleştirilerinin merkezinde yer alıyor. İmamoğlu hakkında, kamu görevlilerine yönelik ifadeleri gerekçe gösterilen davalardan, "görevi kötüye kullanma" iddialarına kadar uzanan çok sayıda hukuki süreç; yine yüksek yargı ve hukukçular tarafından "seçilmişlerin görevlerini ifa etmelerini zorlaştıran bir kuşatma" olarak tanımlanıyor. ​Bu süreçte dikkat çeken en temel eleştiri...

​Türkiye'de yürürlükte olan Cumhurbaşkanlığı hükûmet sistemi, hem idari işleyişi hem de toplum üzerindeki sosyoekonomik etkileri bakımından yoğun eleştirilerin odağında kalmaya devam ediyor.  Özellikle yasama organında dile getirilen görüşler, sistemin kurumsal yapıyı erozyona uğrattığı ve toplumsal yaşamda derin bir adaletsizlik yarattığı yönünde birleşiyor. ​Sistem, karar alma süreçlerinde yarattığı keyfiyetle eleştiriliyor. Sık sık değiştirilen kararnameler ve yönetim mekanizmalarındaki istikrarsızlık, kamu idaresinde öngörülemez bir ortam oluşturuyor. Liyakat esaslı atamaların terk edildiği ve kurumların işlevsizleştirilerek kapatıldığı bu süreç, devlet yönetiminde ciddi bir zafiyet olarak tanımlanıyor. Bu durumun, bürokrasideki uzmanlaşmayı ve kurumsal hafızayı yok ettiği savunuluyor. ​Sistemin toplumsal yansımaları ise çok daha derin bir tabloyu ortaya koyuyor. Uygulamaların, toplumu sefalete sürüklediği ve hukukun üstünlüğü ilkesini zedelediği ifade ediliyor. Bu ...

Yasamanın merkezi olan Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM), halkın sorunlarının konuşulup çözüldüğü en önemli bir yerdir. Ancak son zamanlarda Meclis’te işleyişle ilgili ciddi bir tıkanıklık yaşanıyor. ​Meclis genel kurulunda muhalefetin sunduğu halk yararına önerilerin, içeriğine bakılmaksızın "sayısal çoğunluk" gerekçesiyle sürekli reddedilmesi, parlamentoyu bir çözüm merkezinden ziyade bir etkisizleştirme kürsüsüne dönüştürmüştür. Bu durum, yalnızca bir muhalefet partisinin engellenmesi değil, aynı zamanda toplumun geniş kesimlerinin taleplerinin de yok sayılmasıdır. Ana muhalefet partisi CHP'nin lideri Özgür Özel ve yönetimine yönelik artan baskılar, bu süreçle birleştiğinde siyasi rekabetin meşru sınırlarını aşarak demokrasinin işleyişine zarar veren bir noktaya ulaşması, toplumu tedirgin ediyor. ​İçinde bulunduğumuz bu kritik dönem, sadece tek bir partinin mücadelesiyle sınırlı kalmayacak kadar hayati bir öneme sahiptir. CHP’ye ve ana muhalefet yönetimin...

Uzun süreli ana muhalefet lideri olan ve dönem dönem "basın özgürlüğü" vurgusuyla öne çıkan Kemal Kılıçdaroğlu, dün yaptığı konuşmasında, iktidarı eleştiren medya kuruluşlarını ve sahiplerini hedef alan açıklamalarına toplumun birçok kesiminden tepki yağdı. Kılıçdaroğlu’nun, "Sahibi Londra'da olan, Türkiye'ye gelmeye cesaret edemeyen bazı televizyonların sahipleri var. Parayla nasıl delege alınıp satılıyorsa, televizyon kanalları da parayla alınıp satılmasın. Onun da önüne geçeceğim" şeklindeki ifadeleri, hem medya sektöründe hem de hukuk çevrelerinde derin bir endişe ve "çelişki" eleştirisiyle karşılandı. ​Kılıçdaroğlu, siyasi kariyeri boyunca pek çok kez "basın özgürlüğünün kısıtlanması", "medya sahipliği yapısının tekelleşmesi" ve "gazetecilerin tutuklanması" gibi konularda iktidarı sert bir şekilde eleştirmiş; basının "demokrasinin dördüncü gücü" olduğunu her fırsatta dile getirmişti. Ancak bu...

​Ankara’nın kavurucu yaz sıcağı, CHP’deki siyasi depremin yankılarıyla birleşerek başkentte tansiyonu en üst seviyeye taşıdı. Mahkeme kararıyla genel başkanlık koltuğuna geri dönen Kemal Kılıçdaroğlu ve "değişim" bayrağını taşıyan Özgür Özel arasındaki gerilim, artık sadece bir parti içi çekişme değil, Cumhuriyet Halk Partisi’nin geleceğini belirleyecek yapısal bir hesaplaşmaya dönüştü. ​Özgür Özel’in, kendisini siyasete kazandıran Kemal Kılıçdaroğlu’na karşı kullandığı "Vefa karnesi sıfır" çıkışı, aradaki siyasi köprülerin tamamen yıktı. Kılıçdaroğlu tarafından, bir zamanlar "en çalışkan isim" olarak onurlandırılan Özel, bugün hukuki bir hamleyle siyasi varlığına kastettiğini düşündüğü eski lideriyle taban tabana zıt bir noktada. Bu sadece bir kişisel çatışma değil; partinin tarihsel hafızası ile yeni dönemin yükselen "değişim" iradesinin çarpışması olarak değerlendiriliyor. ​Parti tabanından gelen "Önce kurultay, sonra iktidar...

​Türkiye ekonomisi, iktidarın kürsülerden büyük bir özgüvenle anlattığı "başarı hikâyeleri" ile sahadaki acı gerçekler arasındaki makasın artık kapanmayacak derecede açıldığı bir kırılma noktasında. 2026 yılının ilk çeyrek verileri, sadece rakamların değil, bir ekonomik modelin de çöküşünü belgeleyen birer "iflas bildirimi" niteliğinde. ​İstatistiklerin yalan söylemediğini, üretmeyen bir ekonominin sonunun çöküş olduğunu bütün ekonomistler ve maliyeciler uyararak söylüyor. Türkiye'nin 2024’te yüzde 3,3, 2025’te yüzde 3,6 ve nihayet 2026’nın ilk çeyreğinde yüzde 2,5’e gerileyen bir büyüme performansı; ülkenin kalkınmadığını, tam aksine küçüldüğünü ve patinaj çektiğinin kanıtı olarak paylaşılıyor. Nüfus artış hızı dikkate alındığında, kişi başına düşen büyümenin yüzde 2’nin altına sarkması, refah kaybının derinleştiğini açıkça gösteriyor. ​Daha vahimi ise bu "tabela büyümesinin" içeriği. Sanayi üretimi daralıyor, ihracat yüzde 12,7 oranında g...

​ Arnavutluk bugünlerde, Avrupa’nın en bakir ve ekolojik açıdan en kritik bölgelerinden biri olan Sazan Adası ve Vjosa-Narta sulak alanlarında yükselen devasa bir "lüks turizm" gölgesiyle sarsılıyor. ABD Başkanı Donald Trump’ın damadı Jared Kushner’in yatırım şirketi Affinity Partners öncülüğünde planlanan ve bölgenin doğal dokusunu tamamen değiştirmesi beklenen bu dev proje, Arnavut halkının onurlu ve kararlı duruşuyla karşı karşıya. Başkent Tiran’da günlerdir süren protestolar, sadece bir çevre hassasiyeti değil, aynı zamanda ülkenin geleceğinin şeffaflıktan uzak kapalı kapılar ardında pazarlanmasına karşı bir başkaldırı niteliği taşıyor. Arnavutlar, kuşların göç yolu olan, Akdeniz’in en değerli ekosistemlerinden birinin betonla örtülmesine ve halkın denizle olan bağının "özel mülkiyet" duvarlarıyla kesilmesine karşı isyanda. Halk, Başbakan Edi Rama’nın projeyi "stratejik yatırım" olarak savunmasını, kendi topraklarının ve onurlar...

​Türkiye ekonomisi bugün, Merkez Bankası’nın savunma hattı olan döviz rezervlerinin hızla erimesiyle sadece maddi bir krizle değil, aynı zamanda iktidarın yönetim biçimine duyulan güvenin tarihsel olarak en düşük seviyeye indiği bir "yönetim krizi" ile karşı karşıya.  "Arka kapı" müdahaleleriyle kuru baskılama çabası, döviz rezervlerinde son bir haftada 8.4 milyar dolarlık devasa bir düşüşe yol açarken, bu fatura halkın mutfağındaki gıda ve enerji enflasyonu olarak geri dönüyor. ​Ekonomik tablodaki bu erime, iktidarın toplum üzerindeki kontrolünü kaybetme korkusunu derinleştiriyor. Vatandaşın alım gücünün eridiği, mutfak yangınının kronikleştiği bir ortamda, iktidar çözüm üretmek yerine enerjisini muhalefeti kriminalize etmeye ayırıyor.  CHP'ye yönelik "mutlak butlan" kararı ile kurultay sürecini tartışmalı hale getirme çabaları ve bu süreçte yürütülen gözaltı operasyonları, demokratik siyasete vurulmaya çalışılan bir pranga olarak değerlen...

Kemal Kılıçdaroğlu'nun çok eski arkadaşı ve Genel Başkan Yardımcısı olan Bülent Kuşoğlu’nun sözleri CHP’nin iç dinamikleri açısından dikkat çekici bir kırılma anı olarak kayıtlara geçti. Kılıçdaroğlu döneminin etkili isimlerinden olan Kuşoğlu, Türkiye siyasetini Osmanlı’nın son dönemindeki İttihat ve Terakki’nin İslamcılık, Batıcılık ve Milliyetçiliği harmanlayan karmaşık yapısına benzeterek, arka planda “isimlendirilemez bir devlet aklı”nın kararlar aldığını ileri sürdü. Bu çıkış, CHP Genel Başkan Özgür Özel tarafından hızlı ve net bir tepkiyle karşılandı. Özel, partisinin “derin devlet” ve “bürokratik vesayet” söylemlerinden uzak durduğunu, siyaseti halk iradesine ve parlamentoya dayandırdığını vurgulayarak kendi çizgisini belirginleştirdi. Özgür Özel'in bu tepkisi tesadüf değildir. Kuşoğlu’nun tezi, CHP’yi uzun yıllardır eleştirilen “vesayetçi” ve “elitist” algıyla yeniden özdeşleştirme riski taşımaktadır. Günümüz Türkiye’sinde halkın büyük çoğunluğu, sandık irad...

Türk siyaset tarihi, ekonomik krizlerden büyük toplumsal dönüşümlere kadar pek çok evreden geçti. Ancak son yıllarda siyasi literatüre damgasını vuran ve "yeni normal" haline gelen bir olgu var. Siyasi mücadelenin temel eksenini oluşturan, kurumsallaşmış "iftira ve karalama kültürü." ​Siyaset bilimciler, Türkiye'de siyasi rekabetin "fikirlerin çarpışması" zemininden koparak, "karakter suikastı ve algı yönetimi" eksenine kaydığını belirtiyor. Peki, bu gelenek nereye evriliyor ve toplumsal dokuyu nasıl etkiliyor? ​ ​Türk siyasetindeki iftira geleneği, köklerini Tanzimat sonrası ideolojik kamplaşmalara dayandırsa da, günümüzde ulaştığı nokta dijital çağın getirdiği bir "siyasal teknoloji" haline gelmiş durumda. Uzmanlar, bu durumu üç temel aşamada özetliyor: ​Bunlardan birincisi aidiyet üzerinden marjinalleştirme.  Geçmişte daha çok "ideolojik sapma" üzerinden yapılan suçlamalar, bugün yerini "işbirlikçil...

Türkiye siyaseti belki tarihinin en kritik kırılma noktalarından birini yaşıyor. CHP'nin seçilmiş Genel Başkanı Özgür Özel’in son çıkışları, sadece iktidara karşı bir başkaldırı değil; aynı zamanda partinin içindeki statükocu "gölge odaklara" karşı başlatılan bir tasfiye sürecinin ilanıdır. ​Siyaset sahnesinde uzun zamandır alışık olduğumuz "kulis siyaseti" artık CHP’nin kapısından içeri giremiyor. Özel’in net mesajı ortada: "Toplum, sarayın icazetiyle dizayn edilen bir CHP’yi asla benimsemez". ​İktidarın, yargı ve kolluk gücüyle partiyi köşeye sıkıştırmaya çalıştığı bu dönemde, CHP içinden yükselen "ılımlı" veya "uyumlu" sesler, artık birer siyasi muhalefet değil, doğrudan bir ihanet olarak kodlanıyor.  Özel, "atanmış siyaset mühendislerinin" partinin omurgasını bozmasına izin vermeyeceğini, sert ama kararlı bir dille ortaya koydu. ​Bundan sonra sokak CHP'nin yeni karargahı oldu diyebiliriz....

Bayramlaşma ziyaretlerinin yaklaşmasıyla birlikte DEM Parti’nin hangi "CHP" ile masaya oturacağı, partinin bu krizdeki gerçek tutumunun turnusol kağıdı olacak. Sessizliğin devam etmesi halinde, bu durumun siyasi meşruiyet tartışmalarında "taraf tutmamak" olarak değil, "pasif bir gözlemci olmak" şeklinde yorumlanacağı belirtiliyor. ​DEM Parti Merkez Yürütme Kurulu, mahkeme kararının ardından yaptığı açıklamada "siyasetin yargı eliyle dizayn edilmesine" karşı çıkarak demokratik ilkeleri savunan bir pozisyon aldı. Eş Genel Başkan Tülay Hatimoğulları da yaptığı açıklamalarda, halk iradesinin yargı kararlarıyla askıya alınamayacağını vurgulayarak süreci sert bir dille eleştirdi. ​Ancak siyasi gözlemciler ve muhalefet çevreleri, bu genel söylemin "somut adım" noktasında yetersiz kaldığını savunuyor. Özellikle yaklaşan bayram süreci ve CHP Genel Merkezi'nde yaşanan polis müdahalesi gibi "fiili durumlar" karşısında DEM...

Bugün CHP genel merkezinde yükselen gaz bulutu ve polisin müdahale fotoğrafı, Özgür Özel kanadında mücadele kararlılığını da artırmış görünüyor. Özgür Özel’in bu zorlu süreçte ki duruşu ve kitleleri nasıl konsolide etmesi ise önümüzdeki günlerin en önemli siyasi gelişmesi olacak gibi görünüyor. CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in bir TOMA’nın ve kalabalıkların önünde, sol yumruğunu göğe kaldırarak verdiği bu poz, sadece bir muhalefet liderinin duruşunu değil; aynı zamanda ilk genel seçimlerde iktidarı hedefleyen güçlü bir iddiayı simgeliyor. CHP Lideri ​Özgür Özel, siyasetin fildişi kulelerinde değil, mücadelenin tam merkezinde, barikatların yanı başında konumlanıyor. Beyaz gömleği ve havaya kalkan yumruğuyla, adaletsizliğe karşı kararlı bir direnişi temsil ediyor. Arkasındaki binlerce yurttaş ile bu polis barikatlarını aşıp, toma üzerine çıkarak meclise yürüyen Özel, toplumun geniş ve kozmopolit kesimlerini ortak bir "adalet ve değişim" paydasında birleştireb...

Cumhuriyet Halk Partisi’nde (CHP) yaşanan son dakika gelişmelerinin ardından siyasette ki gelişmeler adeta alev almış durumda. Kemal Kılıçdaroğlu dönemi sonrasında Özgür Özel liderliğindeki CHP’nin kongrelerden başarıyla çıkması ve anketlerde ilk kez %35 bandını yakalayarak birinci parti konumuna yükselmesi, Ankara’daki tüm dengeleri değiştirdi. Ancak bu yükseliş, beraberinde daha önce eşi benzeri görülmemiş bir siyasi fırtınayı da getirdi. Başkent koridorlarında fısıldanan senaryolar, sadece bir parti içi güç mücadelesini değil, Türkiye’nin geleceğini ve ekonomik istikrarını hedef alan geniş çaplı bir "operasyon" iddiasını gündeme taşıyor. ​Genel Merkez’e Polisli Müdahale Girişimi: Tepkiler Çığ Gibi Kemal Kılıçdaroğlu’nun polis müdahalesi desteğiyle CHP Genel Merkezi’ni yeniden kontrol altına alma girişimine bütün muhalefet partilerinden tepki yağıyor. Parti tabanında ve kamuoyunda infial yaratan bu görüntüler, "İktidar eliyle CHP’ye operasyon mu...

Hukukun Üstünlüğü Endeksi’nde 143 ülke arasında 118. sıraya gerileyen Türkiye’de, yargının siyasallaşması tartışması derinleşiyor. Bağımsız bir hakem olmaktan uzaklaşan yargı, toplumsal ve siyasal mühendislik aracı olarak mı kullanılıyor?  Modern demokrasilerin temel taşı olan güçler ayrılığı ilkesi, Türkiye’de son yıllarda ciddi bir yapısal sınavdan geçiyor. Siyasi kurumların, yargıyı toplumsal ve siyasal alanı kendi hedefleri doğrultusunda şekillendirecek bir araç olarak görmesi, hem iç siyasette hem de uluslararası arenada yeni bir yönetim krizi tartışmasını beraberinde getiriyor. Siyasetin yargıya “Bizim istediğimiz gibi siyaseti ve toplumu dizayn et” mesajı vermesi, pratikte ne anlama geliyor? Bu yaklaşımın arkasında, sandıkta veya siyasi rekabetle alt edilemeyen rakipleri hukuki süreçler yoluyla saf dışı bırakma, toplumsal tepkiden kaçınılan dönüşümleri yüksek mahkeme kararlarıyla topluma dikte etme ve tartışmalı kararlara “Bu hukukun kararı” diyerek yapay meşruiy...

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 36. Hukuk Dairesi’nin, CHP'nin Kasım 2023’te gerçekleştirdiği 38. Olağan Kurultayı hakkında verdiği "mutlak butlan" (kesin hükümsüzlük) kararı, Türk siyasi tarihine benzersiz bir yargı müdahalesi olarak geçti. Mahkemenin, delege iradesinin fesada uğratıldığı gerekçesiyle Özgür Özel yönetimini tedbiren görevden uzaklaştırıp, Kemal Kılıçdaroğlu dönemine dönülmesi yönündeki hükmü, yalnızca ana muhalefet partisini değil, ülkedeki demokratik meşruiyet zeminini ve ekonomik istikrarı da derinden sarstı. ​Kararın hemen ardından Borsa İstanbul’da devre kesicilerin çalışması ve uluslararası basında yükselen "yargı eliyle siyasi dizayn" eleştirileri, konunun hukuki bir uyuşmazlığın çok ötesinde, yapısal bir sistem krizine işaret ettiğini gösteriyor. ​Bu kararın en kritik boyutu ise, Türkiye'deki yerleşik seçim yargısı teamüllerinin dışına çıkılmış olmasıdır. Hukukçuların ve eski yüksek mahkeme başkanlarının da dikkat çektiği üz...

Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) Kasım 2023’te gerçekleştirdiği 38. Olağan Kurultayı’nın iptali talebiyle açılan "mutlak butlan" davası, teknik bir hukuki prosedür olmanın ötesine geçerek Türk siyasi mimarisini yeniden şekillendirme potansiyeli taşıyan makro-siyasi bir krize dönüştü.  Ankara koridorlarında bu hamle, yalnızca ana muhalefet partisinin iç işleyişine bir müdahale değil; yerel seçimlerin ardından yakalanan "2028 momentumunu" kesmeye yönelik geniş ölçekli bir siyaset mühendisliği olarak okunuyor. ​Ancak Türkiye'nin yakın siyasi tarihi, yargısal araçlarla toplumsal iradeyi dizayn etme girişimlerinin çoğunlukla ters teptiğini ve birer "siyasi bumeranga" dönüştüğünü gösteren hafıza kayıtlarıyla dolu. ​Analistler, davanın zamanlamasına dikkat çekiyor. 31 Mart yerel seçimlerinin ardından CHP'nin kamuoyu yoklamalarında birinci parti konumunu tahkim etmesi ve Özgür Özel liderliğindeki yeni yönetimin "iktidar alternatifi" ...