Mazot ve Gübreyle Başlayan İcrayla Biten "Tarımsal İflas"!
Türkiye, tarımsal üretim kapasitesi açısından dünyanın en avantajlı coğrafyalarından birine sahip olmasına rağmen, bugün çiftçisi üretim maliyetleri, borç sarmalı ve plansızlık nedeniyle tarihi bir krizle karşı karşıya. Bu tablo, yalnızca ekonomik bir başarısızlık değil, aynı zamanda Türkiye Cumhuriyeti Anayasası ile güvence altına alınan sosyal devlet ilkelerinin ve mülkiyet haklarının aşındırıldığı bir hukuk krizidir. Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın ilgili maddeleri, devletin tarımsal üretimi planlamasını ve çiftçiyi desteklemesini zorunlu kılar. Ancak uygulamadaki politikalar, bu temel metinlerle derin bir tezat oluşturmaktadır. Madde 44 (Toprak Mülkiyeti ve Tarım Reformu): Anayasa, devletin tarım arazilerinin verimli işletilmesini sağlamakla yükümlü olduğunu belirtir. Oysa Türkiye’de tarım arazileri, plansız kentleşme ve endüstriyel projelerle her geçen gün daralmakta, "tarım reformu" söylemi ise etkisiz bir bürokratik mekanizmaya dönüşmektedir. Madde 45...