Kurtuluş’un Hafızası Yasak Tutmaz: Madenciden Kadına, Şimdi Sıra Kalemde!
Ankara’da her sokak bir tarihe çıkar derler ama Kurtuluş Meydanı ve yanı başındaki o ulu ağaçlı Kurtuluş Parkı başka bir dilden konuşur. Birçoğu için burası sadece sabah yürüyüşlerinin yapıldığı, yeşillikler içinde nefes alınan, çay içilip iki lafın belinin kırıldığı sıradan bir yerdir. Oysa bu topraklara ayak basmış, adaletin ve özgürlüğün peşinde yollara düşmüş olanlar iyi bilir: Kurtuluş, Başkent’in atan damarı, susturulmak istenenlerin gür sesidir. Yıllardır bu meydan, hak aramanın ve direnmenin en yalın şahididir. Zonguldak’ın karasına ömrünü adamış, yerin yüzlerce metre altından alın teriyle çıkıp hakkını arayan madencinin bastığı topraktır burası. Harç zamlarına, geleceksizliğe karşı "Geleceğimiz satılık değil!" diye bağıran gençlerin kucaklaştığı sığınaktır. Ve en çok da kadınların... Şiddete, eşitsizliğe, ev içi baskıya ve yaşam haklarının gasp edilmesine karşı mor bayraklarıyla meydanı gelincik tarlasına çeviren, "Yaşamak istiyoruz!" çığlığıy...