Kulislerden.blogspot.com

Bir hukuk devletinde adalet duygusunun belkemiği, adil yargılanma hakkıdır. Bu hak da öyle kağıt üzerinde kalacak bir şey değil; savunmanın özgürce yapılmasıyla, kimsenin söyleyecek sözüne kilit vurulmazsa anlam kazanır.  Ekrem İmamoğlu’nun mahkemedeki savunmalarını bir araya getiren " Millet Şahidimdir" kitabının henüz matbaadayken toplatılması, bu yüzden hepimizin durup düşünmesi gereken ağır bir durumu ortaya koyuyor. Hukukta buna "önleyici sansür" deniyor; yani daha doğmamış bir düşünceyi, henüz basılmamış bir sayfayı peşinen engellemek anlamına geliyor. ​Ülkenin yayıncılık tarihinde basılan kitapların toplatılmasına ne yazık ki çok sık tanık olduk ve olunduğunu da hala görüyoruz. Ancak bir eserin daha matbaa tezgahındayken engellenmesi öyle her zaman gördüğümüz bir şey değil. 2011’de gazeteci Ahmet Şık’ın henüz taslak halindeki " İmamın Ordusu" kitabına yapılan müdahale ya da eski sıkıyönetim dönemlerinin o karanlık hafızası geliyor hemen...

Farkında mısınız bilmiyorum; ama sandıkla gelen helalleşme ve değişim çağrıları yerini her geçen gün daha sert bir yönetim anlayışına bırakıyor. Seçmen iradesinin sandıkta yarattığı meşruiyet tablosu, siyasetin doğal akışı içerisinde iktidarları daha kucaklayıcı ya da öz eleştirel bir noktaya çekmesi beklenirken, Türkiye tam aksi bir eksene kayıyor.   ​ Özellikle genel ve yerel seçim süreçlerinin ardından meşruiyet ile oy oranlarının aşınmaya başladığı dönemlerde, iktidar bloklarının toplumu uzlaşı ve refah üreterek konsolide etme yeteneği zayıfladığında, geriye tek bir enstrüman kalır: Gücü daha görünür, daha keskin ve idari aygıtlar üzerinden daha baskıcı kılmak. ​ Son dönemde tanıklık ettiğimiz tablo tam olarak budur. Toplumun geniş kesimlerine, eleştirel ses çıkaran odaklara, muhalif siyasetçilere, iş insanlarına, akademisyenlere, öğrencilere ve sanatçılara yönelik artan baskılar, hukukun üstünlüğü ilkesinden giderek uzaklaşıldığını gösteriyor. Yargı kararların...