Kulislerden.blogspot.com

​Türkiye, ekonomi yönetiminin tartışmalı kararları, değişen politikaları ve yapısal sorunlar nedeniyle derinleşen bir geçim kriziyle karşı karşıya. Alım gücünün hızla eridiği, temel gıda ve barınma maliyetlerinin katlandığı bu süreçte uygulanan ekonomi modeli, krizin faturasını geniş halk kitlelerinin üzerine yüklüyor. ​İktidarın ekonomi yönetimindeki temel tercihler ve kamuoyunda yoğun eleştiri toplayan başlıca unsurlar ise şöyle sıralanıyor: Faizde Teori-Pratik Uyuşmazlığı  ​İktisat biliminin genel kabul görmüş ilkeleriyle çelişen düşük faiz politikası, Türk lirasında tarihi değer kayıplarına ve fiyatlama davranışlarının bozulmasına yol açtı. Yükselen enflasyonu dizginleme amacıyla devreye sokulan Kur Korumalı Mevduat (KKM) uygulaması ise kamunun ve Merkez Bankası’nın üzerine devasa bir mali yük bindirdi. Mevduat sahiplerine aktarılan bu kaynaklar, bütçe dengelerini sarsarken krizin derinleşmesine zemin hazırladı. Kurumsal Bağımsızlık Tartışmaları ve Veri Güvenilirliğ...

​Türkiye Büyük Millet Meclisi (TBMM) Başkanı Numan Kurtulmuş’un görev süresi, makamın doğası gereği beklenen "tarafsızlık" ve "denge" unsurlarından ziyade, yasama organını yürütmenin bir "noterine" dönüştüğü tartışmaları ile anılmaya devam ediyor. Özellikle kritik siyasi süreçlerde sergilenen tutum, Meclis Başkanı’nın "hakem" rolünü terk edip, iktidarın stratejik bir parçası haline geldiği yönündeki eleştirileri güçlendiriyor. ​Numan Kurtulmuş’un yönetim tarzındaki en dikkat çekici detaylardan biri, Meclis’in iç gündeminin en gergin olduğu anlarda "yurt dışı ziyaretleri" ile sahne dışına çıkması dikkat çekiyor. Bunun en güncel örneği olarak, CHP'nin içindeki grup toplantısı tartışmalarının ve parlamenter sistemin işleyişine dair gerilimlerin zirveye ulaştığı bir dönemde, Kurtulmuş’un 1-5 Haziran tarihleri arasında Finlandiya ve İsveç’e resmi ziyarette bulunması gösteriliyor. Kurtulmuş'un 1 Haziran 2026 Pazartesi günü Fin...

​Modern siyasi İslamcılık, devlet yönetimini dini referanslarla şekillendirme iddiasını sürdürürken, bu ideolojinin en belirgin çatışma alanı şüphesiz "kadın hakları ve kamusal alan" olmaya devam ediyor. Türkiye örneği başta olmak üzere, siyasi İslamcı eğilimlerin güçlendiği coğrafyalarda; anayasal eşitlik ilkesi ile geleneksel-dini kabuller arasındaki uçurum, toplumsal bir gerilim hattına dönüşüyor. ​ İstanbul Sözleşmesi ve Hukuki Güvencelerin Erozyonu ​Türkiye özelinde iktidarın kadın politikalarına yönelik en sert eleştiriler, hukuk devleti ilkesinin bir gecede askıya alınması tartışmalarıyla başlamaktadır. İstanbul Sözleşmesi’nden bir Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi ile çıkılması, sadece bir uluslararası antlaşmanın feshi değil, aynı zamanda kadına yönelik şiddetle mücadelede devletin sunduğu "pozitif yükümlülük" taahhüdünden geri adım atılması olarak değerlendiriliyor. Anayasa’nın 10. maddesi olan "Kanun önünde eşitlik" ve 90. maddesi uyarınc...