Eğitimde Reform Değil İnfaz: Bir Eğitim Yılında 72 Çocuk Çalışırken Can Verdi!

Türkiye, son yıllarda derinleşen ekonomik kriz ve "eğitimde reform" adı altında hayata geçirilen tartışmalı uygulamalarla birlikte, çocuk işçiliğinin "normalleştiği" karanlık bir döneme sürükleniyor. İktidarın ekonomi politikaları aileleri yoksulluk kıskacına iterken, çocuklar okul sıralarından koparılarak ağır iş kollarında ucuz iş gücü haline getiriliyor.

İstatistikler Felaketin Boyutunu Ortaya Koyuyor

Resmî ve sivil toplum verileri, çocuk işçiliğinin artık saklanamaz bir boyuta ulaştığını kanıtlıyor:

İş Cinayetleri: İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği (İSİG) Meclisi verilerine göre, yalnızca 2025 yılında en az 94 çocuk işçi iş cinayetlerinde yaşamını yitirdi.

İşgücüne Katılım: TÜİK’in 2024 yılı çocuk istatistiklerine göre, 15-17 yaş grubundaki çocukların yüzde 22,1’i işgücüne katılmış durumda. Bazı bölgelerde ve kayıt dışı verilerle birlikte bu oranın çok daha yüksek olduğu tahmin ediliyor.

Eğitim-Öğretim Yılı Bilançosu: 2024-2025 eğitim-öğretim döneminde, birçoğu devlet eliyle iş yerlerine yönlendirilen en az 72 çocuk çalışırken can verdi.

MESEM: "Devlet Eliyle" Çocuk İşçiliği

Eleştirilerin odağında, AKP iktidarının "mesleki eğitim" adı altında yaygınlaştırdığı Mesleki Eğitim Merkezleri (MESEM) bulunuyor. Muhalefet ve sivil toplum kuruluşları, MESEM’lerin çocukları örgün eğitimden kopararak sermayeye "yasal köle" olarak sunduğunu savunuyor. Sadece son bir yılda MESEM kapsamında çalışırken hayatını kaybeden çocuk sayısındaki artış, denetimsizliğin ve "ucuz iş gücü" odaklı yaklaşımın acı faturasını gözler önüne seriyor.

Yanlış Ekonomi ve Sosyal Politikalar

Çocuk işçiliğindeki artışın temel sebebi olarak gösterilen derin yoksulluk, iktidarın önceliklerini sorgulatıyor. Ailelerin geçim derdi nedeniyle çocuklarını çalıştırmak zorunda kalması, sosyal devlet ilkesinin iflas ettiğinin en somut göstergesi. Eğitim sisteminin niteliksizleşmesi ve 4+4+4 sisteminin yarattığı tahribat, çocukları korumak yerine onları sömürü çarklarının bir parçası haline getiriyor.

Türkiye’nin geleceği olan çocuklar, iktidarın sermaye odaklı politikaları ve ekonomik başarısızlıkları nedeniyle şantiyelerde, tarlalarda ve atölyelerde hayatlarını kaybediyor. Çocuk işçiliğiyle mücadele etmek yerine, bu süreci "mesleki eğitim" kılıfıyla yasallaştıran anlayış, toplumsal vicdanda derin yaralar açmaya devam ediyor.