Meclis’te Boş Koltuklar, Sokakta Yükselen Öfke: AKP İçin Yolun Sonu!

Türkiye, tarihsel bir kırılma sürecinden geçiyor. Yıllardır süregelen ekonomik yıkım, toplumsal kutuplaşma ve temel haklara yönelik baskı politikaları, artık sürdürülemez bir noktaya ulaştı. Bugünün Türkiye’sinde AKP iktidarı, sadece bir yönetim krizini değil, aynı zamanda sosyolojik ve siyasal bir "tükenmişlik" sendromunu temsil ediyor. Sahadan yükselen sesler ve meclis koridorlarındaki çatlaklar, bir dönemin kapandığını tüm çıplaklığıyla gözler önüne seriyor.

​Ülke ekonomisi, uzun süredir "yönetilemez" bir sarmalın içinde. Emeklilerin ve çalışanların açlık sınırının altında yaşamaya mahkûm bırakıldığı bu tabloda, iktidarın "ekonomik başarı" söylemi gerçeklerle bağını tamamen koparmış durumda. TÜİK verileri ile mutfak enflasyonu arasındaki uçurum, vatandaşın iktidara olan güvenini tamamen yok etti. Artık sadece ekonomik bir krizden değil, milyonların insan onuruna yaraşır bir yaşam arayışının tetiklediği sosyal bir yaradan söz ediyoruz.

​İktidarın, her türlü muhalif sesi bastırmak için başvurduğu yöntemler, demokratik bir yönetimden uzaklaştığının en somut göstergesi haline geldi.
Düşünce özgürlüğünün sesi olması gereken aydınlar, sanatçılar ve sivil toplum gönüllüleri (TEMA vakfı üyeleri gibi toplumsal vicdanı temsil eden isimler), artan baskıların hedefi durumunda.
Geleceklerini göremeyen üniversite öğrencileri ve protesto hakkını kullanan gençler, hukuksuz tutuklamalar ve kolluk kuvvetlerinin sert müdahaleleri ile sindirilmeye çalışılıyor. Ancak bu şiddet, korku yerine daha fazla öfke ve kararlılık doğuruyor.
Eğitim sisteminin bel kemiği olan öğretmenlere yönelik sokaklardaki polis şiddeti, aslında bir "eğitim krizinin" değil, bir "yönetim krizinin" dışavurumudur.

​İktidarın kendi içindeki çözülüşü, bizzat partili Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın uyarılarına rağmen engellenemiyor. Meclis sıralarının boş kalması, vekillerin seçmenle arasına set çekip "sokağa çıkamaz" hale gelmesi, AKP'nin tabanındaki erimenin en net göstergelerinden biri. Meclis’teki sahte oy pusulası iddiaları ve çalışma disiplininin tamamen yitirilmesi, sistemin kendi içinde iflas ettiğinin, otoritenin ise emir komuta zincirini kaybettiğinin işaretidir.

​Tüm bu karamsar tablonun karşısında, CHP Genel Başkanı Özgür Özel’in il il, ilçe ilçe sürdürdüğü saha çalışmaları, siyasi atmosferi kökten değiştiriyor. Özel’in temasları sadece birer parti çalışması olmanın ötesine geçerek, vatandaşın birikmiş öfkesini ve değişim arzusunu yansıtan "kendiliğinden" gelişen mitinglere dönüşüyor.
​Halkın, iktidarın yarattığı sessizlik duvarını aşarak bir anda arkasına dizilmesi, mesafeli duranların dahi değişim rüzgarına katılması, AKP iktidarının sadece bir seçim kaybetme arifesinde olmadığını, toplumsal meşruiyetini de tamamen yitirdiğini kanıtlıyor. Türkiye, sadece bir hükümet değişikliğine değil, artık toplumun her kesiminin "yeter" dediği yeni bir dönemin şafağına doğru ilerliyor.